Świątynia Konfucjusza w Anningu znana jest również jako Świątynia Konfucjusza Lianran 连然文庙, ponieważ znajduje się w sercu dzielnicy Lianran. Powstała w 1302 roku świątynia w okresie największego rozkwitu (czyli za Qingów, paręset lat później) składała się z 22 budynków tworzących 7 dziedzińców i 6 zespołów architektonicznych, zajmujących łącznie powierzchnię około 4500 m². Później większość z tych budowli uległa zniszczeniu, a z głównych obiektów do dziś przetrwały jedynie Sala Wielkiego Doskonałości (Dachengdian) i Sala Czczenia Przodków (Chongshengci). Dopiero w 1987 roku świątynia została wpisana na listę zabytków Yunnanu. W 2000 roku dobudowano korytarz i boczne komnaty w próbie przywrócenia świątyni dawnej świetności.
Poza samymi budynkami najważniejszymi zachowanymi tu zabytkami są stele z dawnych czasów - od dynastii Yuan po dynastię Qing. Ponieważ jednak po pierwsze świątynia od dawna już nie pełni dawnej funkcji, ma tylko dwa stare budynki i w ogóle dosyć kiepsko wygląda na tle nieźle zachowanych zabytków typu Świątynia Konfucjusza w Jianshui czy w Tonghai, postanowiono inaczej się zabrać do przywrócenia jej życia: od 2000 roku pełni ona funkcję siedziby Muzeum Miasta Anning, w którym kolejno otwarto sale wystawowe ze stelami, drobniejszymi zabytkami, z wystawą niematerialnego dziedzictwa kulturowego itd. Muzeum zgromadziło ponad 3000 eksponatów. Może i nie są tak imponujące, jak w wielkich muzeach prowincjonalnych, jednak sporo można się dowiedzieć o historii i kulturze regionu.
















Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Proszę, nie anonimowo!
Ze względu na zbyt dużą ilość trolli, musiałam włączyć moderowanie komentarzy. Ukażą się więc dopiero, gdy je zaakceptuję. Proszę o cierpliwość.