Uniwersytet Yunnański - miłorzębowo

Właśnie tutaj trzeba podziwiać jesień!

Paczka 包裹

Pod koniec sierpnia Mama wysłała urodzinową paczkę dla ZB. Nie doszła. Wszystkim było straszliwie przykro, zwłaszcza, że nie wiadomo było, po czyjej stronie leży wina: Poczty Polskiej, poczty chińskiej, kuriera czy strażników naszego osiedla. Trzeba Wam bowiem wiedzieć, że w Chinach nie do każdego mieszkania jest przypisana skrzynka pocztowa, dlatego w miejscach, w których faktycznie skrzynek nie ma, zamiast awizo zostawia się po prostu przesyłkę przy wejściu na osiedle albo kurier dzwoni i pyta, gdzie dostarczyć.
Nie sposób się było dopytać; w końcu postawiliśmy na niej krzyżyk i postanowiliśmy następnym razem pilnować numerków.
Kolejna paczka poszła. Śledziłam jej poczynania przez internet: w dwa tygodnie dała radę dostać się ze Śląska do Pekinu, a kolejne trzy dni zajęła jej podróż do Kunmingu. Odtąd z niecierpliwością wyglądałam paczki u strażników. Oni jednak nieodmiennie mówili, że nic nie było.
W końcu podjęłam męską decyzję: trzeba po paczkę - albo chociaż po informację - pójść na Pocztę Główną. W dodatku musi to zrobić ZB, bo to na jego nazwisko trafiają do nas przesyłki.
Poszedł. Pół dnia go nie było, ale wrócił - faktycznie z paczką. Dobrze, że miał przy sobie kopię dowodu osobistego, bo musiałby jechać tam dwukrotnie. I powiedział, że gdy zapytał, kiedy zamierzali tę paczkę dostarczyć, odpowiedziano mu, że... wcale. Gdyby ktoś nie przyszedł przez następnych parę dni, paczka zostałaby zapewne oznaczona jako porzucona i rozparcelowana po pracownikach. Wytłumaczyli się brakami kadrowymi. O kant d... roztrzaść takie tłumaczenie, prawda? Co mnie to obchodzi, że mają mało ludzi? Telefon jest podany, mogliby zadzwonić!
Tak więc rozwiązała się tajemnica niedostarczonych paczek. Wystarczy wiedzieć, ile idą i samemu się po nie przejść. Z prezentami-niespodziankami można się niestety pożegnać...
Rzuciłam się ZB na szyję: "Mój paczkowy bohaterze!"
ZB, pragmatyczny jak zawsze: "Nie bohaterze, a kurierze".
Ja, nadal dusząca go uściskiem: "Mmmm, niezły ten kurier... Wiesz, mojego męża nie ma w domu..."
ZB ledwo zdołał zza salwy śmiechu wykrztusić, że jestem małym zgniłym jajem...
PS. Dostaliśmy również list. Priorytetowy polecony. Pardon - nie dostaliśmy, poszliśmy po niego i go nam całe szczęście wydali ;)

pajączek

Nie znoszę pająków. Brrr. Dlatego nieodmiennie straszliwie żałuję tych małych dzieł sztuki

które nieuchronnie przerywam, bo brzydzą mnie pająki...
A sprzątając pajęczyny, oczywiście nucę tę piosenkę:

Idea właściciela kawiarni, który odkurza klientów połączonych pajęczyną nigdy nie przestanie mnie wzruszać :)