Kiełbasa z tofu to tradycyjny produkt mięsny zachodniego Yunnanu, ponoć wynaleziony przez Yi, ale powszechny również w rejonach rzadko przez nich zamieszkanych. Typowymi składnikami są białe tofu, krew wieprzowa, zmielony boczek i przyprawy (sól, alkohol, imbir, zmielone nasiona kopru, czarny kardamion itd.) wsadzone do jelita wieprzowego. Ponieważ jest to produkt niewędzony, jadany zazwyczaj na świeżo, najłatwiej się na niego natknąć zimą bądź wczesną wiosną. O ile sama technika przygotowywania kiełbas pewnie nie bardzo się różni od polskiej, o tyle etap przygotowywania jelita do nadziewania jest dość ciekawy: najpierw moczy się je w ciepłej przegotowanej wodzie, potem "pierze" i przepłukuje, a potem obsypuje mąką kukurydzianą wymieszaną z liśćmi cytrusowymi i nacią rzodkwi i szoruje na sucho. Później czyści się je solą i dopiero wówczas uznaje za pozbawione zapaszku i nadające się do zrobienia kiełbasy. Po wypchaniu jelit farszem wiesza się kiełbasy do wyschnięcia na cały miesiąc! Nie można powiesić bezpośrednio w miejscu słonecznym, bo sfermentują i się zepsują; nie można ich też powiesić w miejscu zbyt zimnym i wilgotnym, bo spleśnieją. Przed spożyciem należy je umyć, a potem smażyć, piec, gotować lub gotować na parze.
Najbardziej popularne są w Lijiangu, Chuxiongu, Dali, Baoshan, Dehongu, Nujiangu, Diqingu i Lincangu. Oczywiście w różnych regionach różnią się smakiem, kolorem, zapachem... Nasze ulubione to kiełbasy z tofu z regionu Pu'er, o pięknej złotej barwie:
 |
| Na tym półmisku smażone w głębokim tłuszczu z suszonym chilli, obok zwykłej kiełbasy i smażonych jelit, oczywiście podane z mączką chilli do maczania. |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Proszę, nie anonimowo!
Ze względu na zbyt dużą ilość trolli, musiałam włączyć moderowanie komentarzy. Ukażą się więc dopiero, gdy je zaakceptuję. Proszę o cierpliwość.