blog azjofilski 亞洲迷的部落格

Moje zdjęcie
Kunming, Yunnan, China
Blog o Azji. Blog o Chinach. Blog o chińskiej kuchni. Blog o Yunnanie. Blog o Kunmingu. Blog o mnie. Można by tak długo... Przygodę z Azją zaczęłam w 2004 roku. Jakiś czas później wpadłam na to, żeby zacząć zaklinać czas blogiem. Jest tu o ludziach, miejscach, kuchni, muzyce, są ciekawostki językowe i moje przygody. Nie zawsze za to pojawiają się polskie znaki, za co serdecznie przepraszam wszystkich Czytelników. 這裡我把我愛的, 我討厭的, 我感興趣的, 跟亞洲有關係的事情寫下來. 希望能幫你們消磨時間 ^.^

2009-05-03

傈僳族 Lud Lisu i drabina noży

Pisałam już o nich kiedyś, przy okazji Tybetańczyków. Ale w majowy przedłużony weekend (tylko 3 dni, tfu, cholera) w Kunmingu odbył się milion pokazów różniastych, a ja mogłam sobie siedzieć pod samą sceną, bo byłam Zaproszonym-Na-Wypadek-Pojawienia-Się-Reporterów-Lub-Gości-Z-Innych-Krajów-Tłumaczem. Jedynym obcokrajowcem byłam jednak ja sama, skutkiem czego wszyściutcy dziennikarze z Kunmingu przeprowadzili ze mną wywiady, robili zdjęcia i "kamerowali". Wczoraj rozdzwoniły się telefony, bo WSZYSCY moi chińscy znajomi widzieli mnie w dziennikach telewizyjnych rozmaitych stacji yunnańskich ^.^ Jestem sławna! :D
No tak. Nieczęsto zdarza się białas, który chce oglądać ludowe śpiewy
tańce itp.

Największą atrakcją była wspinaczka na górę noży (上刀山). Przy akompaniamencie zawodowej grupy perkusyjnej,kolejni śmiałkowie wspinali się BOSYMI STOPAMI po drabinie utworzonej z noży. Sprawdziłam, czy ostre. Zacięłam się w palec. :( Każdy śmiałek, któremu udawało się tego dokonać, był tryumfalnie obnoszony po placu... na nożu (jakżeby inaczej!).
Mnie osobiście najbardziej przerażało, gdy na drabinie dochodziło do "wymijania"...

Łażeniem po nożach zajmują się przynajmniej trzy chińskie grupy etniczne - Zhuang 壯族, Yao 瑤族 i Lisu 傈僳族. U wszystkich trzech służyło to komunikacji z duchami/bogami/przodkami, zazwyczaj proszono o pomyślność, ale czasem tego typu ceremonia odbywała się, gdy konieczne były egzorcyzmy. Najprościej wyglądało to u Zhuangów - wystarczyło wejść, zadąć w róg, odpalić fajerwerki i zejść. U Yao i Lisu włażenie na drabinę nożową (oprócz nazwy 上刀山 używa się również 爬刀梯) zazwyczaj było połączone ze "zstąpieniem w morze ognia" 下火海, czyli najczęściej łażeniem po rozżarzonym metalu albo po tlących się węgielkach, czasem również z lizaniem rozżarzonych przedmiotów. Właśnie u Lisu wyglądało to najciekawiej - bo obie części ceremonii odbywają się przy akompaniamencie mocno transowej muzyki (ach, te ludowe bębenki!); wprowadzony muzyką w trans mistrz ceremonii ponoć nie odczuwa bólu i ani metal, ani ogień nie śmią zrobić mu krzywdy.
Niestety, tej drugiej części nie było mi dane zobaczyć. Za to wzięłam czynny udział w chwaleniu śmiałków za złożenie tej ofiary - zgodnie z tradycją, razem wytrąbiliśmy morze wódki, wyśpiewaliśmy morze pieśni (ja się włączałam tylko w refrenowe "lalala") i wytańczyliśmy setki tańców (i dziś musiałam iść do szewca wymienić fleczki w moich cudownych nowych fioletowych szpileczkach. Swoją drogą - jeśli spodziewacie się ludowych tańców, nie zakładajcie szpilek, dobrze radzę).
Gdyby ktoś chciał zobaczyć, tutaj filmiki:


3 komentarze:

  1. A gdzie Twoje zdjęcia na scenie? ;> Przecież Cię na nią wpuścili, prawda? ;) Zdjęcia chcem!

    OdpowiedzUsuń
  2. Brrr, chodzenie po drabinie z noży wyglada straznie na tym filmiku. Brrr

    OdpowiedzUsuń
  3. Huan: zdjecia kiedys beda ;) najpewniej wtedy, kiedy juz dawno zapomne o tym, ze mi je zrobiono ;)
    Bayushi: na zywo bylo jeszcze gorzej ;)

    OdpowiedzUsuń

Proszę, nie anonimowo!
A jeśli nie na temat bądź niekulturalnie, skasuję.