W miasteczku powiatowym zowiącym się po prostu "Chmury" (云县), podlegającym Lincangowi, spędziliśmy zaledwie pół dnia, czekając na popołudniowy pociąg powrotny do Kunmingu. To nie był planowany punkt naszej wycieczki, a czysty przypadek. Nie chcąc marnować czasu, od razu otworzyłam mapę w telefonie, szukając miejsc wartych odwiedzenia. Ku mojemu wielkiemu zdumieniu, okazało się, że i tutaj znajduje się
Pagoda Literatury!
ZB spojrzał na mnie jak na wariatkę. "Nie będę się wspinać ze wszystkimi bagażami". Co racja, to racja. Żadna przyjemność taszczyć ze sobą wszystko w niezwykle ciepły dzień. Bagaże zostały więc z ZB, a Tajfuniątko i ja z włączonym GPSem ruszyłyśmy w drogę.
 |
| Początkowo droga wiodła przez wioskę na obrzeżu miasteczka. |
 |
| O, już ją widać z daleka! |
 |
| Udało się ją zdobyć :) |
 |
| Ku naszemu najwyższemu zdumieniu, odnalazłyśmy ją również na tablicy pamiątkowej przedstawiającej najważniejsze zabytki dawnej Prefektury Yun. |
Położona na szczycie Góry Ognistych Kamieni, tutejsza pagoda została wzniesiona w 1782 roku, gdy miasteczko Yun nie było jakimś tam powiatem, a centrum prefektury Yun. Czteroboczna, dziewięciopoziomowa pagoda z cegieł i fundamentem z czerwonego piaskowca, bez możliwości wejścia do środka (środek nie jest pusty), wysoka na siedemnaście metrów. Pod koniec panowania Mandżurów ucierpiała od uderzenia pioruna, jednak prawdziwym wrogiem pagody okazała się Rewolucja Kulturalna, kiedy została ona rozebrana, a cegły posłużyły do budowy innych budynków. Dlatego wersja, którą można oglądać dzisiaj to po prostu podróbka z 1983 roku, kiedy władze wyłożyły kasę na odbudowę. Obecnie znów jest remontowana (droga na szczyt góry była akurat nieprzejezdna, więc razem z Tajfuniątkiem przedzierałyśmy się przez pola uprawne).
