blog azjofilski 亞洲迷的部落格

Moje zdjęcie
Kunming, Yunnan, China
Blog o Azji. Blog o Chinach. Blog o chińskiej kuchni. Blog o Yunnanie. Blog o Kunmingu. Blog o mnie. Można by tak długo... Przygodę z Azją zaczęłam w 2004 roku. Jakiś czas później wpadłam na to, żeby zacząć zaklinać czas blogiem. Jest tu o ludziach, miejscach, kuchni, muzyce, są ciekawostki językowe i moje przygody. Nie zawsze za to pojawiają się polskie znaki, za co serdecznie przepraszam wszystkich Czytelników. 這裡我把我愛的, 我討厭的, 我感興趣的, 跟亞洲有關係的事情寫下來. 希望能幫你們消磨時間 ^.^

2014-01-24

erkuaje po raz drugi

Skoro już piszę o erkuajach, postanowiłam rozprawić się z wersją, która obowiązuje w anglojęzycznej wikipedii:
Erkuai (Chinese: 饵块; pinyin: ĕrkuāi) is a type of rice cake particular to the Yunnan Province of southwest China.
Abstrahuję od faktu, że tak naprawdę drugi znak pisze się inaczej - o czym już wspominałam. Jeśli nawet zostaniemy przy "kawałku" jako drugim znaku, źle podano wymowę. Jest to kuai na czwartym tonie, nie na pierwszym: kuài.
The name literally means "ear piece," a reference to the shape of one of its common forms.
Bardzo miła legenda. Ale ucho pisze się tak: 耳 i w znaku 饵 jest tylko cząstką fonetyczną, bo oba znaki czyta się "er". Tak naprawdę znaczenie bierze 饵 z klucza 饣 na początku znaku - czyli z jedzenia. Co ciekawe, sam znak został przytoczony poprawnie - tylko tłumaczenie zawiodło. Jeśli nie pamiętacie: erkuai znaczy "kawałek przynęty", czyli er to przynęta właśnie.
It is often served stir-fried with vegetables, and málà (麻辣), a fiery mixture of dried red chilis, Sichuan pepper, and salt. It is also sold as the popular street food kăo ĕrkuāi (烤耳块) or shāo ěrkuāi grilled and rolled around a yóutiáo (strip of fried dough), with sweet or savory condiments added, making a rolled-up snack resembling a Mexican burrito.[1] The sweet type contains a sweet brown sauce and peanuts, while the savory type is spread with lǔfǔ and bean sprouts, and various other toppings.
Nie będę się przyczepiać do sposobów podania, chociaż widać wyraźnie, że osoba, która to pisała, rzadko jadała erkuaje, a pisząc artykuł do - internetowej, bo internetowej, ale jednak - encyklopedii, bazowała jedynie na własnych, dosyć ubogich, doświadczeniach. Ale - brązowy sos? Tylko jeśli nazwiemy keczup sosem czerwonym a majonez sosem białym. Niby wszystko się zgadza, ale nadal jest to opis, który nic nam nie przekazuje. Ten sos ma nazwę. Niezbyt trudną. Nie jest to tajemnica yunnańskich kucharzy. To po prostu słodki sos sojowy, wyrób nieznany poza Yunnanem, ale tutaj bardzo popularny
Kăo ĕrkuāi is particularly popular in the tourist area of Dali.
Its peculiar name has led to it being called one of the Eighteen Oddities in Yunnan.
Przynajmniej dwa ostatnie zdania są poprawne. Przyczepiłabym się do tych nieszczęsnych kao erkuai - żaden Yunnańczyk ich tak nie nazywa - jedyna poprawna w yunnańskich dialektach wersja to shao erkuai. Jeśli ktoś mówi "kao erkuai", to znaczy, że nie jest z Yunnanu. Poza tym - nie ma żadnych dowodów na to, że jest to przekąska popularna akurat w Dali. Dali, Kunming, Qujing, Yuxi - w tych wszystkich miastach erkuaje są bardzo popularne.
Z jednego jestem dumna: nasza nazwa na erkuaje - chińskie burrito - przyjęła się :)

2 komentarze:

  1. Może chodziło o to, że cieszą się największym powodzeniem, a nie, że tam cieszę się ?
    A słodki sos sojowy jest znany ;> W większości krajów Azji Pd-Wsch, ha! I tak, smakuje b. podobnie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O, w krajach Azji Pd.-Wsch nie byłam, więc nie wiem, że jest znany. Nieznany jest w reszcie Chin - Pekińczycy się z ZB śmiali, gdy im powiedział, że w Kunmingu jest słodki sos sojowy, bo przecież to niemożliwe... Nie cieszą się największym powodzeniem - przynajmniej z moich obserwacji wynika, że i białasy, i ludność rdzenna mają w Dali smaczniejsze żarcie ;)

      Usuń

Proszę, nie anonimowo!
A jeśli nie na temat bądź niekulturalnie, skasuję.