blog azjofilski 亞洲迷的部落格

Moje zdjęcie
Kunming, Yunnan, China
Blog o Azji. Blog o Chinach. Blog o chińskiej kuchni. Blog o Yunnanie. Blog o Kunmingu. Blog o mnie. Można by tak długo... Przygodę z Azją zaczęłam w 2004 roku. Jakiś czas później wpadłam na to, żeby zacząć zaklinać czas blogiem. Jest tu o ludziach, miejscach, kuchni, muzyce, są ciekawostki językowe i moje przygody. Nie zawsze za to pojawiają się polskie znaki, za co serdecznie przepraszam wszystkich Czytelników. 這裡我把我愛的, 我討厭的, 我感興趣的, 跟亞洲有關係的事情寫下來. 希望能幫你們消磨時間 ^.^

2009-03-13

Lang Lang 郎朗

Czasami, rzadko bo rzadko ale jednak, przypominam sobie, ze dawno, dawno temu, w czasach, ktore pamietaja najstarsze swinki morskie, gralam na fortepianie. Troche nostalgii przeciez jeszcze nikomu nie zaszkodzilo, prawda? Przypominam sobie wiec od razu, jak stawialam ksiazke na pulpicie i plumkalam od czasu do czasu kilka dzwiekow, robiac dlugie przerwy na przeczytanie kolejnego rozdzialu przygod Tomka ;) Przypominam tez sobie, jak przed kazdym publicznym wystepem nagle chorowalam, dopoki mnie Aleksandr Maceradi tremy nie oduczyl. I tak dalej...
Wlasnie w takich chwilach zawsze chetnie siegalam po jakiegos Mozarta na uspokojenie. Teraz juz nie siegam. To znaczy: siegam, ale nie po Mozarta. W Chinach jestem, nie? :P Siegam wiec po wybor chinskich kawalkow fortepianowych w wykonaniu Lang Langa.
Tak. Istnieja chinskie kawalki fortepianowe. Caly wiek dwudziesty uplynal w Chinach pod znakiem fortepianu. Obecnie miliony skosnych dzieci sie ucza walic w klawiature. Latwiejsze to i tansze od zmudnego cwiczenia obslugi smyczka erhu :P Jest sporo kompozytorow specjalizujacych sie w literaturze fortepianowej - od He Lutinga 賀綠汀, ktorego kawalek "Fujarka pastuszka" 牧童短笛 rozpoczal historie chinskich kompozycji fortepianowych, po Zhao Jipinga 趙季平, ktory stworzyl partytury do wiekszosci filmow Zhanga Yimou. Ja prywatnie lubie jego Taniec z Kucha 龜茲舞 (kraina na polnoc od Pustyni Taklamakan, dawniej na trasie szlaku jedwabnego, teraz schronienie terrorystow z Xinjiangu :D), utwor na guanzi 管子 (cos w rodzaju chinskiego klarnetu) i fortepian.
Generalnie troche glupio mi bylo kupowac plyte Deutsche Grammophon w Chinach, ale Lang Lang nie mieszka w kraju ojczystym i nie nagrywa tu plyt. Czego sie zreszta spodziewac po dzieciaku (jest dokladnie w moim wieku), ktory zaczal sie uczyc grac na forteklapie daltego, ze obejrzal amerykanska kreskowke (konkretnie odcinek Toma i Jerry'ego, w ktorym ten pierwszy meczyl II Rapsodie wegierska)?... Sam Lang Lang twierdzi, ze zaczal grac, bo cala rodzina muzykuje - mama spiewa, ojciec gra na erhu, dziadek na lutni i flecie. Jego tez probowali nauczyc gry na chinskich instrumentach, ale sie nie udalo (beztalencie; ja po pol roku w Chinach potrafie grac na fletogruszce i flecie Yi, a on przez cale zycie sie obslugi lutni nie moze nauczyc? Wstyd! :D). Z drugiej strony, malo ktory trzylatek jest w stanie utrzymac lutnie - duzo wiec prosciej bylo zaczac brzdaca uczyc grac na klawiszach. Dlatego juz w wieku lat 5 wygral konkurs w rodzinnym Shenyangu i zagral pierwszy recital. Poszedl jak burza - wiele nagrod na konkursach miedzynarodowych, wspolpraca z muzykami roznego autoramentu - Chicagowska Orkiestra Symfoniczna kontra Mike Oldfield tudziez Herbie Hancock.
A przeciez choc bilety na jego wystep w Carnegie Hall zostaly wyprzedane na pniu, niektorzy krytycy i tak twierdza, ze nadaje sie tylko do bezmyslnego walenia w klawiature (stad ksywka Bang Bang). Nawet ci, ktorzy go bronia, przyznaja, ze lepiej sie nadaje do Mozarta niz do Chopina (obce mu sa ludzkie uczucia, przekladajac na normalny jezyk ;)).
A ja... ja go lubie mimo wszystko. Nie za muzykalnosc, niestety - tej nie posiada ani odrobiny. Lubie go za to, ze kiedy tylko stal sie wystarczajaco slawny, by ludzie kupowali jego plyty dla nazwiska, wydal plyte z nienajlepszymi moze, ale za to chinskimi kawalkami. Dzieki temu i ja, i miliony innych bialych moga poznac chinskie brzmienia. Bo nawet muzyka fortepianowa moze brzmiec jak tajwanska piosenka popularna Wiosenny Wiatr 望春風.
每一個中國人都跟這個名字很熟悉, 對不對? 大家最喜歡的鋼琴手, 中國音樂的大使. 那, 我買了這張CD, 想聽一聽他彈得如何 (可能你們不知道我曾經在音樂學校的鋼琴班畢業). 雖然每一個商店裡都有他很多CD, 我只買了一張 - 就是<<黃河之於>>. 為什麼呢? 因為只有這張的內容我還沒聽過. 都是華人作曲家的作品. 賀綠汀的<<牧童短笛>>, 趙季平的<<龜兹舞>>或者鄧雨賢我最愛的<<望春風>>. 聽這些曲子, 我不但可以評價鋼琴家的水平, 而且能夠了解一下中國鋼琴音樂的風格. 我來中國後根本不想再聽蕭邦, 莫札特, 巴哈, 這樣的音樂. 我學習中國文化. 古代文化也蠻有意思, 但是對我來說最特別的就是西東文化的混合...

1 komentarz:

  1. W moim bloku, gdzieś na wyższym piętrze, ktoś co wieczór plumka na fortepianie. Pewnie kolejne dziecko, które ma na geniusza wyrosnąć :P

    OdpowiedzUsuń

Proszę, nie anonimowo!
A jeśli nie na temat bądź niekulturalnie, skasuję.